شهادت جانسوز رسول خدا صلی الله علیه و آله
شهادت جانسوز و مظلومانۀ اشرف مخلوقات خاتم الانبیاء محمد بن عبدالله صلی الله علیه و آله در سال 11 هجری در سن 63 سالگی به وسیلۀ سَم بوده است.و طبق روایاتی عایشه و حفصه آن حضرت را مسموم کرده اند.
در 24 صفر بیماری پیامبر صلی الله علیه و آله شدت یافت.پیامبر صلی الله علیه و آله هنگام بیماری فرمودند:حبیبم را نزد من حاضر کنید.عایشه و حفصه پدران خود را نزد آن حضرت حاضر نمودند.پیامبر روی مبارک خویش را از آنان برگردانید و فرمود:«حبیبم را نزد من حاضر کنید»سپس دنبال علی بن ابی طالب علیه السلام فرستادند.چون نظر مبارک به آن حضرت افتاد او را نزد خود خواند و کلماتی به حضرت فرمود.هنگامی که علی بن ابی طالب علیه السلام از نزد آن حضرت خارج شد,عمر و ابوبکر به او گفتند«خلیلت به تو چه گفت»فرمود:«هزار باب علم به من حدیث کرد که از هر باب هزار باب دیگر باز می شود.»
غسل و نماز و دفن بدن پیامبر صلی الله علیه و آله
امیرالمؤمنین علیه السلام پس از غسل دادن آن حضرت به تنهایی بر ایشان نماز خواندند.مردم به جز اصحاب سقیفه در مسجد جمع شده بودند و در فکر نماز بر پیامبر صلی الله علیه و آله و دفن حضرت بودند.امیرالمؤمنین علیه السلام آمدند و فرمودند:رسول خدا امام ما است در زمان حیات و پس از وفاتش.کنایه از این که برای نماز بر بدن آن بزرگوار نماز به جماعت نمیخوانیم.
بعد حضرت مولی الموحدین علیه السلام فرمودند:خداوند در هر مکانی که روح پیامبرش را قبض میکند راضی است که در همان مکان دفن شود و من آن حضرت را در حجره ای که از دنیا رفته دفن میکنم.
